Bu yazı, yetkinliğim gereği bağımlılık uzmanı olmam vesilesiyle doğdu. Bağımlılıkla nadiren başvurdular, ben de bu alanda derinleşmedim… bağımlının çıkış yolu bulmaya çalıştığı derinlik, belki de bu dünyada yaşanan en büyük mücadeledir. Sizi saygıyla selamlıyorum! Her gün önemlidir!
Bir dövme stüdyosunda başladı
Bir kadın randevusuz içeri girdi ve sadece şunu söyledi: „392. Bileğime."
Sayının arkasında bir hikaye vardı. Kızı aşırı dozdan ölmeden önce 392 gün temiz kalmıştı.
Kaybı hatırlamak istemiyordu. O 392 günü hatırlamak istiyordu — kızının mücadele ettiği günleri. Yaşadığı günleri. Kendine döndüğü günleri.
Bu istek bir şeyi başlattı.
Dövmeci deseni sakladı ve duvara yazdı: „Temiz gün dövmesi – her zaman ücretsiz. Çünkü her gün önemlidir."
Ve insanlar geldi.
1279 gün – bir kardeşin anısına. 14 saat – bir oğulun son mücadelesi için. 0 gün – sonsuz denemeyle. 91 gün – genç bir oğlanın umuduyla.
Her sayının arkasında bir hikaye. Düşüş hakkında değil. Mücadele hakkında.
Neden "günleri saymak" önemlidir?
Bağımlılıkla ilgili kamuoyu genellikle son ana odaklanır: nükse, trajediye, "başarısızlığa".
Oysa psikoloji ve bağımlılık bilimi tamamen başka bir şey söyler.
İyileşme doğrusal bir süreç değildir. Düz bir yol değil, geri adımlarla ve yeniden başlamalarla dalgalanan bir harekettir. Literatür bunu genellikle "değişim aşamaları" modeli olarak tanımlar — örneğin Prochaska–DiClemente modeli: karar verme, eylem, sürdürme, nüks, yeniden başlama.
Bu bakış açısında nüks başarısızlığın kanıtı değil, öğrenme sürecinin bir parçasıdır.
Ve sayı burada önem kazanır.
Çünkü her bir gün sinir sistemi düzeyinde yeni kalıplar inşa eder, öz denetimi güçlendirir, öz yeterlilik duygusunu artırır — "yapabiliyorum" — ve yeni bir kimlik biçimlendirir: sadece bağımlı değilim, değişebilen biriyim.
Bu yüzden 392 gün önemlidir. Bu yüzden 14 saat de önemlidir.
Anlamın gücü
Bu hikayedeki dövmeler süs değildir. Çapalardır.
Mücadelenin gerçek olduğunun, gücün var olduğunun ve denemenin kendi başına değerli olduğunun hatırlatıcıları.
Travma işlemede buna anlam verme deriz. Acı veren bir olayı sadece kayıp olarak yaşamak yerine, daha büyük bir hikayeye yerleştirmek.
Bu acıyı ortadan kaldırmaz. Ama ona taşınabilir hale gelen bir form verir.
Basit, destekleyici bir uygulama
Bu gücü yaşamak için dövmeye gerek yok.
Şunu dene: bir sayı yaz. Tek bir sayı. Bir şeyde kaç gündür dayanıyorsun, zor bir dönemde kaç gün hayatta kaldın, ya da sadece: 1.
Sonra kendine şu soruyu sor: bu bir günde önemli olan ne idi?
Ve bir tane daha: tutabileceğim bir sonraki gün hangisi?
Her gün gerçekti
Hikaye, 392 günün unutulmamasını isteyen bir anneyle başladı.
Ve belki de en önemli mesaj budur.
Önemli olan birinin ne kadar ilerlediği değil. Her denediği günün… gerçek olmasıdır.
Ve bu günler hatırlanmayı hak ediyor.
Randevu almak ister misiniz?
Terapötik çalışma ilginizi çektiyse, ücretsiz bir konsültasyon için sizi memnuniyetle karşılarım.
Benimle iletişime geçin