İyileşme ve Düzen

Bert Hellinger'in kanser hastalarındaki aile dinamik bağlantıları kitabından yeniden düşünülerek...

Hastalıkların çoğu zaman sadece fiziksel nedenlere dayandırılamayacağı eski, köklü bir deneyimdir.

Birçok durumda, bir insanın yaşamındaki, aile sistemindeki veya ruhun derinliklerindeki bir tür düzensizlikle bağlantılıdırlar.

Ağır hasta insanlarla çalıştığımda, ailelerinde neredeyse hiçbir zaman her şeyin yerli yerinde olmadığını gördüm.

Hastalık ne kadar ciddi olursa, o kadar zor kaderler ve aile sisteminde o kadar büyük düzensizlik mevcuttu.

Düzeni yeniden kurmak iyileştirici bir etkiye sahiptir

Bu nedenle iyileşme, düzensiz olanı mümkün olduğunca düzene koyduğumuzda desteklenir.

Başka bir deyişle: düzeni yeniden kurmak iyileştirici bir etkiye sahiptir.

Bu yüzden iyileştiren düzenlerle çalışıyoruz.

Bu temel düzenler aslında basittir:

• Aileye ait olan herkese, unutulanlar veya dışlananlar dahil, bir yer veririz.
• Daha önce kendilerinden alınan veya reddedilen kişilere saygı gösteririz.
• Ait olma hakkını kaybedenleri veya kendileri gitmek isteyenleri bırakırız.

Bunlar aile içinde işleyen temel düzenlerdir.

Kişisel suçlulukla bağlantılı düzensizlik

Ancak başka bir tür düzensizlik daha vardır: kişisel suçlulukla bağlantılı düzensizlik.

Burada düzen, bir kişi kendisine karşı haksızlık yaptığı veya zarar verdiği kişiyle yüzleşmeye cesaret ettiğinde başlar.

Bu yüzleşme derin bir aşağılayıcı deneyim olabilir.

İlk farkındalık şudur: suçluyum.

İkincisi ise, eylemin geri alınamayacağıdır - suçun izi kalır.

Bu yüzden birçok kişi suçluluğu "ortadan kaldırmak" isteyen her türlü girişime, hatta terapiye bile direnç gösterir.

Çünkü düzen, suçluluktan kurtulmakta değil, sonuçlarının sorumluluğunu almakta yatar.

Telafi ile iyileşme arasındaki bağlantı

Bu şu anlama gelebilir:

• yasal sorumluluğu üstlenmek,
• mümkünse telafi etmek,
• veya - hiçbir şey yapılamıyorsa - suçun yükünü kabul etmek ve bunun içinde yatan güçten bir iyilik yapmak.

Bu iyi eylem oldukça küçük ve basit olabilir.

Ancak zarar verdiğimiz kişi, onun acısından bir iyiliğin doğduğunu görürse, o zaman acı ve uzlaşma birbirleriyle bağlantı kurar.

Bunun gerçekleşmediği yerde - suçluluğun inkar edildiği, savuşturulduğu veya bastırıldığı yerde - hastalık genellikle cezalandırma şekli haline gelir.

Tanınmamış, kabul edilmemiş suçluluk böylece genellikle hastalık olarak ifade edilir.

İyileşmeye giden yol

Bu bağlantıları anlarsak, o zaman işleri düzene koyma ve kişideki veya aile sistemindeki iyileştirici güçleri serbest bırakma fırsatı doğar.

Kısa, özet özetleme

• Hastalık genellikle ailede, ruhta veya kaderde düzensizlik işaret eder.
• İyileşme, açıklama ile değil, düzeni yeniden kurmakla desteklenir.
• Düzenin temeli: aidiyet, saygı, bırakmak.
• Kabul edilmemiş suçluluk genellikle hastalık şeklinde geri döner.
• Gerçek iyileşme, bir kişinin sorumluluk aldığı ve suçun gücünü iyi bir yöne çevirdiği yerde başlar.

Kişisel deneyim

Sadece bir Aile Dizelimi kolaylaştırıcısı olarak değil, aynı zamanda aile kuşağı düzeyinde kanseri deneyimlemiş biri olarak, deneyimden söylüyorum ki özellikle hastalık durumlarında, ailemizin geçmişini haritalamalı ve başlamalıyız, iyileştirici gücümüzü serbest bırakmak için bilincimizde işleri düzene koymalıyız.

Ben kendim bu şekilde iyileştim, bu yüzden bu sistemin kararlı bir savunucusuyum.

Aile dizelimi çalışması için beni arayanlar, sadece öğrenilmiş bir sistemi uygulayan biriyle değil, bunu kendi kaderi olarak karşılayan ve kendi ailesinde düzeni yeniden kurmaya başlayan biriyle tanışıyorlar.